Açıklama

Hayat bazen bir çocuğun avucundaki kırmızı horoz şekerinin tatlılığında başlar, bazen de bir sehpa kenarına çarpan hayatların gürültüsüyle kararır. İbrahim için dünya, babasının güçlü omuzlarından bakınca uçsuz buçaksız bir oyun bahçesiyken; bir gecede seslerin sustuğu, neşenin bittiği ve çocukluğunu o meşum sehpa kenarında bıraktığı bir enkaza dönüşür.

İstanbul’un isli griliğinden Çocuk Esirgeme Kurumu’nun soğuk koridorlarına uzanan bu hikâye, bir yetimin adalet arayışını ve kendine yeni bir “vatan” bulma çabasını odağına alıyor. İbrahim’i evlat edinen öğretmen Osman Bey ve Meryem Hanım, ona sadece bir soyadı değil, sönmeye yüz tutmuş hayatını aydınlatacak ikinci bir ihtimal sunarlar. Ancak yıllar sonra hukuk fakültesinin amfilerinde adalet kavramını kitaplardan ezberleyen İbrahim, hayatının en ağır davasıyla yüzleşmek zorunda kalacaktır. Afra ile omuz omuza verdiği hak mücadelesi sürerken, geçmişin derinliklerine gömüldüğü sanılan sırlar, gümüş bir saatin tik takları gibi yeniden duyulmaya başlar.

Vefa, sevdiğinin gitmesine izin vermek mi yoksa onun bıraktığı nöbeti tek başına devralmak mıdır? Bir evlat, bir celladı baba diye sevdiğini öğrendiğinde hangi hukuka sığınır? Gölge Babalar, toprağın sadece ölüleri değil, vaktini bekleyen hakikat tohumlarını da sakladığını hatırlatan; ihanet, merhamet ve gerçek adaletin sınırlarında gezinen sarsıcı bir yüzleşme.