Açıklama

Bir evladın annesine duyduğu sonsuz minnetin ve çocukluktan yetişkinliğe uzanan bir ömrün samimi dökümü. Necdet Tekin, “Ana gibi yar olmaz” diyerek çıktığı bu yolculukta, okuru 1946 yılının Pazarcık’ından alıp Anadolu’nun dört bir yanına, jandarma karakollarının gölgesindeki mütevazı evlere ve zorlu okul yıllarına götürüyor.

Jandarma bir babanın tayinleriyle şekillenen hayat; Gaziantep’in köylerinden Kahramanmaraş’ın yaylalarına, Adana’nın Düziçi’nden İzmir’in sokaklarına kadar uzanıyor. İdare lambasının zayıf ışığında kesilen göbek bağından çocukluk oyunlarına; matematik dersiyle verilen mücadeleden Erzurum’un karlı kışlarında bir üniversite öğrencisinin ayakta kalma çabasına kadar her anı, annenin şefkatiyle harmanlanıyor. Manevi abla Şerife’den komşulara, sadık bir köpek olan Gümüş’ten hayatın içindeki büyük kayıplara kadar her hatıra, bir ailenin ve toplumun değerlerine ayna tutuyor.

Hayatın acımasızlığına karşı koyarken sığınılan o tek liman; annenin sesi, duası ve tesellisi oluyor. Sevinçlerin hüzünlerle, yoksulluğun azimle iç içe geçtiği bu anılar, sadece bir öğretmenin yaşam öyküsü değil, aynı zamanda köklerine bağlılığın ve sevginin iyileştirici gücüne dair bir tanıklık. Geçmişin tozlu yollarında yürürken her satırda vefayı hissedecek, bu samimi anlatıda kendi çocukluğunuzdan ve aile bağlarınızdan bir parça bulacaksınız.